FRYDECKI ZAMEK

Początki frydeckiego zamku połączone są z istnieniem miasta Frydku które zostało założone w okresie po 1327 roku. W  1636 roku właścicielem frydeckich dóbr ziemskich został Jerzy z Oppersdorfu. W czasie jego zarządzania i jego następców doszło do wybudowania pawilonu widokowego. Zostały również ujednolicone wszystkie elewacje zewnętrzne zamku wewnętrznego, na pierwszym dziedzińcu zostały dobudowane pierwsze piętra we wszystkich skrzydłach budynków. Po przejęciu zamku do własności Habsburgów w  1797 roku obiekt został utrzymywany w stanie przydatnym do użytku, jednym z najważniejszych działań budowlanych było podniesienie stropu Sali Rycerskiej i jego pokrycie ornamentem sztukaterskim. Dopiero zmiany z końca XIX i początku XX wieku objęły zewnętrzny wizerunek zamku. Po 1918 roku na zamku zostały ulokowane biura przymusowego zarządu frydeckich dóbr, emerytalny urząd kontrolny, powiatowa komenda dopełniająca i powiatowy urząd do opieki nad pokrzywdzonymi wojną. Od początku lat 60-tych XX wieku rozpoczęto przemieszczanie muzeum na teren zamku, które już tutaj zostało. Do zamku przylega park zamkowy, gdzie znajduje się cylindryczny budynek, który służył jako lodownia. Kaplica z XVI wieku została zbudowana na rzucie półkulistym, pod kaplicą została wybudowana piwnica ze  sklepieniem półkulistym.

ULICA GŁĘBOKA

Ulica Głęboka należy do najstarszych i wcześniej najbardziej uczęszczanym arterii miasta Frydku. Od XIV wieku prawdopodobnie przechodził przez nią szlak handlowy. Jej nazwa pochodziła prawdopodobnie od dużej pochyłości od dzisiejszego rynku zamkowego do byłej Bramy Leskowieckiej (Hukwaldskiej, Dolnej). Ważność Głębokiej zaczęła upadać w połowie XVII wieku, kiedy powstała ulica Zamkowa. Głęboka przestała więc być główną ulicą i została raczej komunikacją obsłużną dla obywateli i rzemieślników, którzy na niej mieszkali. Od początku XVIII wieku we Frydku rozpoczęto organizować odpusty, wsparte budową świątyni Nawiedzenia Panny Marii w połowie XVIII wieku. Procesje i orszaki kierowały się ku Świątyni Mariańskiej w większości prawie przez ulicę Głęboką. Głęboka była miejscem, gdzie były gospody, sklepy, chałupy rzemieślników z ich warsztatami i sklepiki, ale również browar i łaźnia miejska, które znajdowały się prawdopodobnie w miejscach tzw. Domu Rycerskiego (dzisiejszego Domu Langa), zbudowanego w 1796 roku. Na północnej stronie Domu Rycerskiego znajdowała się również okrągła studnia, która dostarczała wodę części obywateli ulicy Głębokiej. Znaczące były półdrewniane domy nr 77, 78, 79 w dolnej części ulicy. Były przykładem przenikania architektury wiejskiej i miejskiej. W drugiej połowie XX wieku miała być przeprowadzona ich rekonstrukcja, do tego owszem nigdy nie doszło. W 2005 roku zostały wyburzone sutereny domów i następnie wybudowane repliki tych domów kupieckich.

BAZYLIKA NAWIEDZENIA PANNY MARII (od 23.10.1999 Bazylika Minor)

Figura Panny Marii z Jezuskiem na rękach stojąca na półksiężycu i głowie węża, symbolizującego diabła była rzekomo wytworzona w 1665 roku kosztem hrabiego Franciszka Eusebia z Oppersdorfu. Była umiejscowiona na słupie z piaskowca na swobodnej przestrzeni w miejscu, które było nazywane ?Na vápenkách?. W  1706 roku doszło ?Na vápenkách? do budowy drewnianej kaplicy, do której umieszczono figurę. Dlatego że kaplica swoimi rozmiarami nie wystarczała dużej ilości pielgrzymów, zdecydowano wybudować na tym samym miejscu nowe i większe sanktuarium. Kamień węgielny położono 4 października 1740. Do wyświęcenia kościoła jednakże doszło dopiero w 1759 roku. Projekt budowy bazyliki opracował budowniczy wrocławskiego biskupa Bartołomiej Wittwer. Siedem bocznych kaplic jest udekorowanych obrazami Eliasza Herberta z Uherskiego Hradiszcza, obrazy nad konfesjonałami w poszczególnych kaplicach pochodzą z warsztatu Antoniego Bergra z Nowego Jiczina. Pod kaplicą św. Krzyża znajduje się krypta, w której zostali pochowani członkowie rodu hrabiąt Prażmów. W  1957 roku ich zwłoki zostały wyjęte i umieszczone do krypty pod nawą kościoła. Główny ołtarz zaprojektował Jan Schubert z Opawy, dokończył go brnieński plastyk Ondřej Schweigl. Ten uczestniczył także w dekoracji organów, które wykonał w latach 1763 ? 1765 Josef Šebestián Staudinger z Andělskiej Hory. W otaczającym parku umiejscowiona jest noworenesansowa kaplica Serca Pana, tzw. Rzymska, z lat 1880-1882 i czternaście kapliczek drogi krzyżowej z lat 1876-1877.

URZĄD MIASTA

Budynek, w którym obecnie znajduje się Frydecko-Mistecki Urząd Miasta, dała wybudować Frydecka Kasa Oszczędności. W  1898 roku zarząd kasy zadecydował wykorzystać jubileusz pięćdziesięcioletniego panowania cesarza Franciszka Józefa I i uchwalił, że na pamiątkę tej rocznicy wybuduje nowy budynek. Dopiero w 1900 roku została pozwolona budowa. Nowy budynek został oddany do użytku 1 grudnia 1902, oprócz Kasy Oszczędności mieściły się w niej kancelarie powiatowego hetmaństwa i urząd podatkowy, znajdowała się tutaj również kawiarnia, której secesyjne wnętrze zaprojektował wiedeński architekt Hassmann. W  1929 roku zapadła decyzja o dobudowie pozostałych dwu skrzydeł budynku. Opracowaniem projektu nowej części budynku Kasy Oszczędnościowej został powierzony Antoni Grund. W  1930 roku została zakończona dobudowa.

BUDYNEK DWORCA

W roku 1871 uruchomiono kolej ostrawsko-frydlantską. Pierwotnie rozpatrywano dwie opcje prowadzenia trasy, lewym lub prawym brzegiem rzeki Ostrawicy, a więc po morawskiej lub śląskiej stronie. Były powołane dwie komisje, członkami morawskiej komisji byli na przykład przedstawiciele powiatowego hetmaństwa Mistek i przedstawiciele gminni miast Morawska Ostrawa i Mistek, w obradach śląskiej komisji oprócz przedstawicieli śląskich gmin uczestniczyli również przedstawiciele izby cieszyńskiej. Każda strona forsowała przede wszystkim swoje interesy ekonomiczne. Dlatego że wygrała śląska opcja, przedstawiciele Mistku, Koloredowa i Swiadnowa zdecydowali się przeciwko temu protestować. Argumentowali, że w wypadku morawskiej trasy odpadną niektóre działania budowlane i przez to obniżą się całkowite koszty, zaproponowali również miejsce do budowy nowego dworca, które miało znajdować się w Koloredowie. Mimo tych protestów w końcu zrealizowano pierwotnie przyjętą opcję trasy, pewnym ustępstwem misteckim było nazwanie nowego dworca kolejowego. Ten już wtedy niósł nazwę Frydek-Mistek.

BYŁY RATUSZ MISTECKI I KASA OSZCZĘDNOŚCI

Mistecka Kasa Oszczędności rozpoczęła działać w 1871 roku. Jej biura były umieszczone razem z ratuszem w domu nr 39. Bliskie powiązanie kasy oszczędności i miasta trwało do 1 stycznia 1892, w tym dniu urzędnicy miasta, którzy prowadzili kasę oszczędności, przeszli na usługi kasy. Własnego budynku kasa doczekała się dopiero na samym końcu XIX wieku, w latach 1897?1898 według projektu wiedeńskiego architekta Josefa Hudetze został wybudowany bogaty gmach. Od frontu zdobiony jest rzeźbami alegorycznymi Oszczędności i Pilności Josefa Skotnicy. Ten raszkowicki rodak i absolwent wiedeńskiej akademii sztuk plastycznych wyobraził swój motyw figurkami dziewczynek, z których jedna trzyma skarbonkę, do której wrzuca zaoszczędzoną monetę (Oszczędność), a druga trzymająca w rękach kądziel, pradawny atrybut pilności.

BYŁA MISTECKA KASA POŻYCZKOWA

Ustawodawcze Walne Zgromadzenie Narodowej Misteckiej Kasy Pożyczkowej odbyło się 25 października 1886 w gospodzie Morica Deutschera. Do 1893 roku siedziba kasy znajdowała się w domu pierwszego prezesa Felixa Šuberta, w latach 1893?1922 znajdowała się w domu prezesa Macierzy Misteckiej Vincenca Procházky, a w  1922 roku przeniesiono ją na parter Domu Narodowego. Dlatego, że ani te pomieszczenia nie były odpowiednie, została w 1925 roku podjęta decyzja budowy nowego budynku reprezentacyjnego. Kamień węgielny został położony 8 sierpnia 1927, do uroczystego otwarcia nowego budynku kasy oszczędnościowej doszło w 10 rocznicę powstania samodzielnego czechosłowackiego państwa 28 października 1928. Budowniczym późno konstruktywistycznego budynku był praski architekt Bohumil Hübschmann. Od frontu budynku znajdują się cztery figury w strojach ludowych na temat ?Jak starzy oszczędzali? Franty Úprka.